|
Een
vruchtbare gemeente.
Jullie
hebben niet mij uitgekozen, maar ik jullie, en ik heb jullie opgedragen om
op weg te gaan en vrucht te dragen, blijvende vrucht. Wat je de Vader in
mijn naam vraagt, zal hij je geven. Dit draag ik jullie op: heb elkaar
lief. Joh . 15:16, 17.
Jezus heeft voordat Hij deze woorden sprak een studie
gegeven over de ware wijnstok, de wijnbouwer en de rank. Jezus
zegt dat Hij de wijnstok is, zijn Vader is de wijnbouwer en wij zijn de
ranken. We zijn geroepen om vrucht te dragen.
Veel mensen verwarren dit met vrucht voortbrengen
wat eigenlijk betekent dat wij de vruchten moeten maken. Wij kunnen uit
onszelf geen vruchten voortbrengen. Jezus is de wijnstok, en door Hem
komen de vruchten voort. Wij, de ranken, dragen die vruchten. We moeten ze
niet laten vallen, maar dragen. Als je zelf vruchten voort wil brengen,
doe je dingen in je eigen kracht, als je vrucht draagt, doe je dat in
Jezus kracht. Dat kost veel minder moeite, het zijn betere vruchten en
blijvende vruchten. Tenzij we de vruchten die we dragen laten vallen en
zelf vruchten proberen te maken. We denken dat we bonuspunten krijgen van
Jezus als we zelf vruchten gaan maken. Het tegendeel is waar. We raken
uitgeput, want onze vruchten zijn lang niet zo mooi, sterk en de vrucht
blijft niet.
In Filippenzen 1:6 schrijft Paulus: Ik
ben ervan overtuigd dat hij die dit goede werk bij u begonnen is, het ook
zal voltooien op de dag van Christus Jezus. Kortom, Paulus zegt
hier dat als de Vader de wijnbouwer is, Jezus de wijnstok en wij de
ranken, dat het werk vruchtbaar zal zijn, tot de dag dat Jezus terugkomt
om zijn bruid te halen.
Jammer genoeg is dat niet gelukt in Filippi. Filippi
bestaat nu uit ruïnes en hoewel het de eerste plaats was waar in Europa
mensen de vrijheid in Christus konden proeven, wordt Griekenland nu
overheerst door de Grieks Orthodoxe kerk, die de
wedergeboren Christenen (vaak samenkomend in kleine ondergrondse
gemeenten) vervolgt. Elk werk van God begint goed, maar eindigt het ook
goed? Of eindigt het net als in Filippi?
Liefde voor Jezus is het fundament in alles wat je
als Christen doet. Ook het bouwen van zijn gemeente is een werk van pure,
ongeveinsde liefde voor Hem die eeuwig leven geeft. Gaandeweg verliezen we
soms iets van de eerste liefde, maar omdat het werk door moet gaan en de
gemeente verder gebouwd moet worden, gaat dat beetje voor beetje steeds
meer in eigen kracht. We proberen vrucht voort te brengen, in plaats van
ze te dragen.
Dat is hard werken. Psalm 127 zegt: Als
de Heer het huis niet bouwt, vergeefs zwoegen de bouwers, als de Heer de
stad niet bewaakt, vergeefs doet de wachter zijn ronde. Vergeefs is het
dat je vroeg opstaat, je laat te ruste legt, je aftobt voor wat brood –
Hij geeft het zijn lieveling in de slaap.
In eigen kracht proberen te doen wat de Heer wil
doen, maakt dat je opbrand raakt. Je rent van de vroege morgen tot de late
avond om de gemeente aan de gang te houden, de mensen tevreden te stellen
en op een dag merk je dat je aan het eind van je Latijn bent. Veel
voorgangers en andere gemeentewerkers kennen dit. Al het werk slokt je zo
op dat je je op een zeker moment afvraagt: “Waar ben ik in Gods Naam mee
bezig?”
God ziet dit allemaal aan, en Hij maakt zich zorgen
om zijn lieve kinderen, die zo uitgeput, vruchteloos en dor worden. Hij
wil ze verfrissen en vernieuwen. Zoals de wijngaardenier in Lucas 13:6-9
de onvruchtbare vijgenboom koestert en toch steeds probeert met verse mest
vruchten te krijgen. Zo wil ook onze Heer oogst zien in zijn wijngaard.
Hij wil vernieuwing en verfrissing brengen en spit soms ook de grond om...
Dan schudt de gemeente. Alles lijkt op z’n kop te
staan. Dit is een cruciaal moment voor de gemeente... Het is erop of
eronder. De laatste jaren is de Heer heel veel gemeentes aan het schudden.
Omdat ze te weinig vrucht dragen naar zijn zin. Omdat er teveel in eigen
kracht gebeurt misschien, of omdat mensen tevreden zijn geworden in
‘hun’ gemeente en het zijn gaan zien als ‘hun’ zondagse
gezelligheidsclubje. Omdat er misschien voorgangers of oudsten zijn, die
Gods gemeente zien als ‘hun’ gemeente. Er kunnen zoveel redenen zijn
voor die onrust in de gemeente.
Beste voorgangers en oudsten, dank God voor het
schudden. Zijn oog is op u en op de gemeente waarvoor Hij u uitgekozen
heeft. Zijn verlangen is dat u vrucht draagt, meer dan ooit tevoren. Hij
houdt zielsveel van u, en misschien bent u zelf wel tevreden over hoe het
gaat in de gemeente, maar de Wijnbouwer wil meer of betere vruchten zien.
Stop met het beschuldigen van de duivel of van mensen
vanwege dit schudden. Zij hebben hier geen invloed op. Uw Wijnbouwer, uw
Wijngaardenier is het, die de grond aan het omspitten is, zodat het goede
naar boven kan komen en het slechte, dorre en dode onder de grond begraven
wordt. Hij heeft u lief, Hij heeft zijn gemeente lief, en Hij wil verder
met u. Hij wil dat u vrucht draagt, veel vrucht draagt en Hij wil dat die
vrucht blijvend is. Hij wil niet dat u eindigt als de ruïnes in Filippi,
in een land dat overheerst wordt door valse religie.
Als de gemeente, waarvoor Hij u aangesteld heeft, op
dit moment schudt, ga op uw knieën en vraag de Heer van de Wijngaard hoe
u verder moet. Dank Hem voor het schudden, want vruchtbaarheid zal komen
als u uw hart niet verhardt, maar het zacht en kneedbaar laat zijn in Zijn
liefdevolle handen. Wees niet bang, er zullen mensen weggaan, maar de
vruchten zullen talrijk zijn. Geef de gemeente helemaal terug aan Hem en
laat Hem ermee doen wat nodig is. Laat Hem bemesten met de Heilige Geest,
geef Hem ruimte om de dode takken weg te snoeien en om de grond om te
spitten. Vrees niet, laat los wat u niet in de hand hebt en blijf God
danken, loven en prijzen. Zijn liefde voor zijn bruid is zo groot.
|
